تا حالا راجع به واژه گذشت فکر کردی؟یعنی چی؟یعنی اینکه بخاطر خواست خودت از روی یکی

دیگه رد بشی؟نه؟پس چرا هر جا که نگاه می کنیم فقط همین رو می بینیم؟همه جا هم این ادعا هست

که ما خیلی با گذشتیم...؛گذشت؛چه واژه دوست داشتنی و قشنگیه....

 

اما گذشته توی دنیای ما فرق میکنه اگه کسی گذشت کنه میگن کم آورده اومده معذرت خواهی ...میگن دیدی رویش را کم کردیم و خودش اومد جلو....

 

امروز دلم گرفته بود گفتم داستانی را که بارها و بارها خواندم را دوباره هم بخوانم و بنویسم و  با خواندن این داستان سعی کردم بهش عمل کنم و در هنگام عصبانیت سکوت کنم تا با حرفم دلی کسی را نشکنم کاشکی همه این را رعایت میکردند.....دل شکستن خیلی آسون است اما دل به دست آوردن خیلی سخته....

 

پسر بچه اي بود كه اخلاق خوبي نداشت .

پدرش جعبه اي ميخ به او داد و گفت هربار كه عصباني مي شوي بايد يك ميخ به ديوار بكوبي .

روز اول ، پسر بچه سی و هفت ميخ به ديوار كوبيد . طي چند هفته بعد همان طور كه ياد مي گرفت چگونه عصبانيتش را كنترل كند تعداد ميخ هاي كوبيده شده به ديوار كمتر مي شد . او فهميد كه كنترل عصبانيتش آسان تر از كوبيدن ميخ ها بر ديوار است ...

بالاخره روزي رسيد كه پسر بچه ديگر عصباني نمي شد . او اين مسئله را به پدرش گفت و پدر نيز پيشنهاد داد هر بار كه مي تواند عصبانيتش را كنترل كند يكي از ميخ ها را از ديوار در آورد .

روز ها گذشت و پسر بچه بالاخره توانست به پدرش بگويد كه تمام ميخ ها را از ديوار بيرون آورده است . پدر دست پسر بچه را گرفت و به كنار ديوار برد و گفت :

« پسرم ! تو كار خوبي انجام دادي و توانستي بر خشم پيروز شوي .

اما به سوراخ هاي ديوار نگاه كن . ديوار ديگر مثل گذشته اش نمي شود .

وقتي تو در هنگام عصبانيت حرف هايي مي زني ، آن حرف ها هم چنين آثاري به جاي مي گذارند .

تو مي تواني چاقويي در دل انساني فرو كني و آن را بيرون آوري .

اما هزاران بار عذر خواهي هم فايده ندارد ؛ آن زخم سر جايش است .

(زخم زبان هم به اندازه زخم چاقو دردناك است)

نيش دوست از نيش عقرب بدتر است
پس بزن عقرب كه نيشت بهتر است