مشكلات خود را بر آستين هاي خود آويزان نكنيم تا همه شاهد آن باشند و درباره آن صحبت كنند . اگر احساس كنيد كه مي توانيد با فرياد ، آه وناله ، و چه كنم چه كنم مشكلات را تخفيف بگيريد ، پس بدانيد دراشتباه

هستيد .

كانت  براي اولين بار تذكر داد :  « ما اين قدر خود دوست هستيم  كه وقتي مي بينيم بر كسي مصيبتي ، بيماري ، فقري ،... وارد مي شود نخستين واكنش رواني كه  ما نا آگاهانه داريم ،  اين است كه  پيش خود مي گوييم "  باز خوب است  كه اين مصيبت بر من فرو  نيامد

بدانيد ، هيچ عمل ايثار گرانه اي در جهان وجود ندارد هيچ كس نسبت به هيچ كس ديگري  ايثار و از خود گذشتگي نمي كند .  از خود نمي شود گذشت . چون ما حب ذات و خود دوست هستيم .  خوب و بد بردار نيست چاره اي جز آن نداريم .  اينگونه ساخته  شده ايم  بنابر اين  قبح اخلاقي ندارد .

فرياد نكنيم  هميشه به اين نكته توجه بكنيم كه بر زبان آوردن و فرياد بر آوردن هيچ هنري نيست .

خدا براي شنيدن صداي تو به فرياد تو احتياج ندارد ولي تو ،براي شنيدن صداي خدا به سكوت احتياج داري .

هر چه اين سكوت ها را بيشتر آرزو كنيم ، صداي خدا بيشتر در درون ما شنيده مي شود .

آگوستين قديس مي گويد :

گاهي خداوند به من مي گويد كمي آهسته تر من هم دارم حرف مي زنم .

.......................................  

یکی از مزامیر داوود پیامبر  به نام آرامش فکر:

. ای خدای عادل من، وقتی نزد تو فریاد بر میآورم، مرا اجابت فرما. زمانی که در سختی و تنگنا بودم، تو به داد من رسیدی. پس اکنون نیز بر من رحم فرموده دعایم را اجابت فرما.

بسیاری میگویند: " کیست که به ما کمک کند؟" ای خداوندا، تو نور چهره ات را بر ما بتابان. تو قلب مرا از شادی لبریز کرده ای!

... با آرامش خیال به خواب میروم. زیرا تو ای خداوند، تنها تو، مرا در امنیت نگاه میداری....