دل من در پی یک واژه بی خاتمه بود

                                               اولین واژه که آمد به نظر فاطمه بود

روز مادر و روز زن بر تمام مادران مهربان و زنان فداکار گرامی باد.

به تمام مادران دنیا به خصوص  به مادر مهربان و صبور خودم روز مادر را تبریک میگم.

 میدونم که هر چقدر برای مادرم کار انجام بدم حتی نمی تونم ذره ای از خوبیهاش مهربونی هاش صبوریهاش را جبران کنم. از مادرم دور هستم خیلی دلم براش تنگ شده دیشب به یاد تمام مهربونی هاش به یاد خنده هاش گریه هاش افتادم فقط تلفنی باهاش صحبت کردم صدای مهربونش یک آرامشی بهم داد انگار تمام غم ها را از یادم برد.....میخوام بگم خدایا مادر خوبم را برای من نگهدار....خدایا خودت بهش سلامتی بده.....میخوام  بگم مادر عزیزم  مادر برگ گلم

 خیلی دوست دارم

باغبان هستي:

مادر، اي لطيف ترين گل بوستان هستي، اي باغبان هستي من، گاهِ روييدنم باران مهرباني بودي که به آرامي سيرابم کند. گاهِ پروريدنم آغوشي گرم که بالنده ام سازد. گاهِ بيماري ام، طبيبي بودي که دردم را مي شناسد و درمانم مي کند. گاهِ اندرزم، حکيمي آگاه که به نرمي زنهارم دهد. گاهِ تعليمم، معلمي خستگي ناپذير و سخت کوش که حرف به حرف دانايي را در گوشم زمزمه مي کند.

گاهِ ترديدم، رهنمايي راه آشنا که راه از بيراهه نشانم دهد. مادر تو شگفتي خلقتي، تو لبريز از عظمتي؛ تو را سپاس مي گويم و مي ستايمت.

خشم لبريز از مهرباني:

مهرباني و لطافت مادر را بارها ياد کرده ايم و ستوده ايم، ولي من، لحظه هاي ناب خشم و قهر او را نيز مي ستايم؛ لحظاتي که پايم در راه مي لغزيد و سوي بيراهه مي رفتم؛ لحظاتي که دست به خطا مي بردم و از سر جهل راه عصيان پيش مي گرفتم. نه به کلام او دل مي سپردم و نه به نگاه زنهار زده اش وقعي مي نهادم. سر در جيب جهالت فرو کرده، راه خود مي رفتم و او چون کوهي سترگ، راه بر من مي بست. چون رودي خروشان مي خروشيد، آن گونه که خود را خردتر از آن مي ديدم که نافرماني کنم و چه زود پرده جهالتم دريده مي شد و چشم دلم گشوده، و مي ديدم که با آن خشم لبريز از مهرباني اش، چگونه راه مرا بر پرتگاه خطا بسته است و آن گاه، فروتنانه به سپاسش مي نشستم.

  مادر عزیزم روزت مبارک

 نمیدونم تعریف شما از خوشبختی چیه؟ اصلا خوشبختی در چی است؟

امروز یک حس غریبی دارم......نمیدونم چطور عنوان کنم......انگار عنوان نکنم بهتر است.....شاید گذر زمان همه چیز را درست کنه......

خوشبختی از جنس یه حسه.خوشبختی نه در داشتن یه ثروت بی حده نه در یه زندگی مرفه.خوشبختی یعنی دل خوش،خوشبختی یعنی درک آرامش،یعنی حس قشنگ رضایت.
معنی خوشبختی،رخ دادن اتفاقات در جهت خواسته ما نیست.روند زندگی خیلی وقت ها بر وفق مراد ما نیست،اما خوشبختی حتی تو همون لحظه هاجاری و زنده است.خوب که نگاه کنی توی سخت ترین و تاریک ترین اوضاع،مثه درخشان ترین ستاره تو شبای تار می درخشه.ممکنه توی همون اتفاقی باشه که با تموم وجود در انتظارش بودی اما درست عکسش رخ داده.اولش ممکنه خیلی دلخور شی و از بخت بدت بنالی ، اما وقتی دلایل پنهان اون رخداد به مرور زمان برات روشن می شه به خاطر
حکمتی که توش مخفی بوده متعجب می شی و حتی می خوای با تموم وجودت به خاطرش خدا رو شکر کنی. خوشبختی همون حسی است که یه چشم تیز بین می خواد که ببینتش،یه نگاه ریزبین می خواد تا اونو بشناسه،یه دقت کافی می خواد تا بین این همه نگاه که ظرافت و دقتشون کم رنگ شده،بفهمدش. خوشبختی درک معنای ارزشمند سلامتی است که داریم ولی ازش غافل شدیم و گاهی حتی نمی بینیمش.همون نعمت ارزشمندیه که قیمت نداره.خوشبختی حس حضور و همراهی خدا در همه دقایق عمره،خوشبختی ایمان داشتن به حمایت خدا در سخت ترین و دشوارترین مسایل زندگیه.
خوشبختی قدرت نشوندن لبخند رو لب مادری است که عمرش رو با هزار امید و آرزوی شیرین صرف به این جا رسوندن تو کرده.خوشبختی حس قشنگ شاد کردن یه دل  غمگینه که وقتی تو شادش می کنی ، امید زندگی رو بهش هدیه می دی و عظمت با شکوه زندگی رو با لطف تودوباره درک می کنه. خوشبختی همون لحظه ای است که حس واضح حضور خدا تو رو از انجام دادن کاری منع می کنه.خوشبختی همون کار خیری است که دور از چشم بقیه فقط به خاطررضایت خدا با عشق انجامش می دی.خوشبختی اینه که بین این همه آدم تو مسلمونی و تو یه خانواده مسلمون دنیا اومدی.
خوشبختی تموم گرفتاری ها و موانعی است که ازش گذشتی.خوشبختی تموم سختی هایی است که با استواری پشت سر گذاشتیش ، خوشبختی اینه که تسلیم نشدی.خوشبختی اینه که کوتاه نیومدی و مسایل در بدترین حالت تو رو از رو نبرده.
حس خوب خوشبختی با همه عظمت بی اندازه، و شیرین و بی انتهاش پیشکشت.آرزو می کنم واسه همیشه در قلب مهربون تو جا داشته باشه. 
 
 

قصه خيانت گرچه به نظر مي‌رسد كه قصه‌اي تكراري و تلخ است و زن‌ها آن را معمولا در "اصلا مردها بي‌وفا هستند" خلاصه مي‌كنند؛ اما خيانت مربوط به امروز و ديروز نيست. دكتر آذردخت مفيدي، روانشناس، در اين باره مي‌گويد:" در دوران كودكي بين سنين 3تا 5 سالگي مثلثي عاطفي بين كودك، مادر و پدرش به وجود مي‌آيد. در پسرها به اين اوديپ و در دخترها به آن الكترا مي‌گويند. در اين سن كودك يك دلبستگي عاطفي شديد به والد غير هم جنس پيدا مي‌كند و با والد همجنس به رقابت مي‌پردازد. اولين مثلث عاطفي بشر در آن موقع است. بعدا در سنين بزرگسال در رابطه‌هاي بين دو جنس مخالف هم، ناخودآگاه زن و مرد اين مثلث را به صورت معكوس درست مي‌كنند. زني كه در كودكي بر سر پدرش با مادرش رقابت مي‌كرد حالا مرد ديگري را سر راه همسرش قرار مي‌دهد تا با او رقابت كند. اين موارد در بسياري از اوقات نرمال است. مثلا در يك مهماني زن توجه خاصي به مرد ديگري مي‌كند و با او گپ مي‌زند و يا مرد با زن ديگري گرم مي‌گيرد كه باعث حسودي مي‌شود. حتي در مواردي اين مسائل به ظاهر معمولي كوچك، باعث تداوم رابطه زوجين مي‌شود چون اگر فردي احساس كند كه ديگري را تحت هر شرايطي دارد، بي‌اعتنا مي‌شود. بنابر اين مثلث‌هاي عاطفي مي‌تواند به قوام زندگي كمك كند اما تحت شرايطي مي‌تواند تشديد شود كه از آن‌جا به بعد وارد حوزه روان-آسيب‌شناسي مي‌شويم. يعني يكي از زوجين تعهدش را به هر نسبتي در رابطه با زوجش از دست مي‌دهد و خيانت جنسي شكل مي‌گيرد."

موارد نقض اين تعهد كه اسمش را خيانت گذاشته‌اند به نظر خيلي‌ها بيشتر از گذشته شده. آن‌ها اعتقاد دارند كه در زمان‌ هاي قديم روابط اين‌قدر سست و شكننده نبود.

شنيديم كه شركتتون خيلي به فلان جا كمك ميكنه.......

شنيديم سهام شركتتون اينقدر است.......

شنيديم شركتتون  در راه اندازی چند تا از شرکت های بزرگ مشارکت داشته .......

اونوقت تو اونجا كار ميكني هنوز خونه نداري..........

شنيديم بعضي از كارمندهاي اونجا ۲ تا و ۳ تا خونه دارند ( با بند پ پارتی بازی)...... ( منظور نور چشمي ها)

میگن اونهایی که ۲ یا ۳ تا خونه دارند سابقه کار دارند.....به نظر من اینها همه بهانه است......کسی که ۱۵ سال سابقه کار داره باید ۲ یا ۳ تا خونه داشته باشه کسی که مثل من ۷ سال سابقه کار داره باید ۸ سال دیگه صبر کنه شاید بهش خونه تعلق بگیره آخه این انصاف است.....من ۸ سال دیگه خونه میخوام چیکار من الان احتیاج دارم به خونه دار شدن........

ميگم آخه چرا اين حرفها را به من ميگيد بريد به مدير عامل محترم بگيد شايد فرجي شد تصميم گرفت كه به كارمندهايي مثل ما هم خونه بده....... خوب مگه چي ميشه...... آرزو بر جوانان عيب نيست ......

من نميدونم اونهايي كه بهشون خونه دادند رفتند چي گفتند يا چه كار كردند......كاشكي من هم بلد بودم...... ( نميدونم اسمشو ميزارن پاچه خواري يا چيز ديگه)......

ولي خوش به حالشون ديگه حداقل دغدغه خونه داشتن را مثل ما ندارند......نگران نيستند كه زود سال ميگذره و سر سال ميشه يا بايد خونه را تخليه كني يا بايد كرايه را اضافه كني......

حالا خدا را شكر ما بچه نداريم وگرنه ميگفتند چونكه بچه داريد خونه خوب ممكنه گيرتون نياد.....الان صاحبخونه ها ديگه به بچه دارها خونه نميدند يا اگر هم بدند قيمت هاي آنچناني من هم گفتم تا خونه نخرم بچه دار نميشم......

كاشكي مدير عامل ما اين حرفهاي ما را ميشنيد يا مي خوند شايد تأثيري داشت .......

همش كاشكي و شايد است اي كاش اين كاشكي ها و شايدها به واقعيت برسند......

آقای مدیر عامل شنیدم که شما خیلی خیرخواه هستید و به همه سازمانها و ارگانها و مردم نیازمند کمک می کنید و در کارهای خیر هم مشارکت می کنید چرا به نیازهای کارمندهای خودتون توجهی نمی کنید....

آقای مدیر عامل به خدا چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است......

يعني  میشه مدير عامل ما امروز اين كامنت را بخونه فردا تصميم بگيره كه به كارمندهايي مثل من خونه بده اونوقت چقدر ثواب كرده ......کارمندها تا آخر عمر همه دعاگوش هستند......هميشه ازش به خوبي ياد مي كنند.....